บันทึกของมอร์แกน 031: คืนที่ทะเลสาบซีหู หังโจว
สิบปีผ่านไปราวกับดีดนิ้ว
หวนคิดถึงคืนจันทร์กระจ่าง ณ เขื่อนไป๋
วัยเยาว์เขลา ฝืนกล่าวถึงความเศร้า
ครั้นถูกโลกขัดเกลาจึงตื่นรู้
ทุกข์สุขพลัดพรากเป็นธรรมดา
บางครั้งจันทร์เต็มดวง แต่บ่อยครั้งจันทร์แหว่ง
การเสแสร้งหลอกลวงไร้ความหมาย
ชีวิตสั้นนัก จงใช้ชีวิตอย่างจริงแท้!